Latarnik - Camilla Lackberg

Co tu dużo mówić - zachwycająca, porywająca, baaaardzo wciągająca! Może świadczyć o tym fakt, że nie oderwałam się dziś od niej i przeczytałam 400 na 500 stron całości. Camilla Lackberg tym razem porusza temat znęcania się nad kobietami, maltretowania kobiet w małżeństwie, pojawia się też szwedzki znany gang. Trochę zaczęło mi to przypominać Stiega Larssona - jeszcze nie wiem, czy przez podobny motyw, czy dlatego, że ta tematyka trochę "zarezerwowana" jest dla niego. 

Książka napisana w bardzo dobrym stylu. Rozwinięcie poszczególnych wątków w odpowiednich proporcjach, wyważone, wzbudzające zainteresowanie, pobudzające mózg do analizowania ale nie zdradzające zbyt dużo. Kolejny raz przekonałam się, jak fajnie i ciekawie rozwija się styl autorki i jej warsztat. Już sobie wyobrażam jak się zabunkrowała z domku, za oknem gruba warstwa śniegu a ona daje życie nowym bohaterom, łączy wątki i historie, spina wszystko w jedną całość i dodaje czytelnikowi kolejnych wrażeń, rozczarować, wzruszeń i zaskoczeń jednocześnie trzymając w napięciu. :) Proces tworzenia takiej książki musi być niezwykle fascynujący!

Pamiętajcie, że przy okazji kolejnego morderstwa i kolejnych perypetii w małym szwedzkim miasteczku (jak na takie małe to już dużo osób tam poumierało), dowiadujemy się o dalszych losach ekipy z komisariatu, Anny, Dave'a, Pauli, Anniki, Mellberga, Gosty, Ernsta (psa) no i oczywiście Eriki i Patrika. A może jednak nie wszystkich. Cóż, ten kto przeczytał Syrenkę a nie przeczytał Latarnika, będzie wiedział skąd to zachwianie w moich słowach. 

Miłośnicy i fani Camilli Lackberg na pewno nie będą zawiedzeni. Osoby, które jeszcze ze stylem Lackberowskim się nie zapoznały, niech nie próbują sięgnąć po Latarnika! Proszę zacząć od Księżniczki z Lodu:) Ta przygoda musi mieć ręce i nogi:)